Een rode draad

Heb je dat ook wel eens, dat als iets je bezighoudt dat het dan wel lijkt als of je het werkelijk overal tegenkomt? Zoiets als dat je een rode fiets wilt en je die dan ineens op allerlei plekken ziet opduiken terwijl je dacht dat het iets unieks was. 

Geven en ontvangen lopen op het moment als een rode draad door mijn leven. Ik kom ze overal tegen. In de dans, in een mooi gesprek, in de winkel, op plekken waar ik het niet verwacht.

Ik merk hoe makkelijk ik geef en hoe lastig ik het vind om echt te ontvangen. Geven is een tweede natuur en gaat vaak vanzelf. Vanuit een gewoonte. Of omdat ik vind dat ik dat moet doen. Of omdat ik denk dat het van me verwacht wordt of … (vul maar in). 

Op die manier geven kost me energie. En ontvangen? Een tijdje terug zei iemand tegen me: ‘kun jij wel ontvangen?’. Ze moest het een paar keer herhalen. Ik werd er stil van. Blijkbaar ben ik daar niet zo goed in als in geven. 

En nu? Ik oefen in ontvangen. Ik oefen met geven. Geven vanuit mijn hart, want als ik van daaruit geef dan stroomt het beide kanten op. Dan ontvang ik tegelijk omdat ik zie, voel hoe de ander mijn geven ontvangt. 

Eigenlijk is het als yin en yang. Ze kunnen niet zonder elkaar. Als je geeft, ontvang je tegelijk. En als je ontvangt, geef je de ander de mogelijkheid om jou iets te geven. Hoe mooi is dat? En helemaal in deze tijd van het jaar met alle Sint en Kerstcadeaus die er weer aan komen. Misschien wel verpakt met een mooi rood lintje 😉

Heb het goed en tot een volgend bericht!

Esther

 

PS
Wil je op de hoogte blijven wanneer ik weer een berichtje plaats? Vul dan hier je naam en email-adres in. Dan ontvang je een mailtje van me als ik weer een nieuw bericht heb geplaatst.